Translate

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Drop point survival knife - Sverker21

Εδώ έχω ένα μαχαιράκι έφτιαξα πριν το καλοκαίρι. Και μου έμαθε αρκετά πραγματάκια.

Η λάμα είναι 16 εκατοστά sverker 21 στα 58HRC. Πάχος 5mm και βάρος μαχαιριού 270γραμμάρια.  Η διαμόρφωση είναι full flat. Η ράχη του είναι 90 μοίρες για ξυσίματα. Φινίρισμα μεχρι 600άρι νερού. Δυστυχώς άφησα κάποια πραγματάκια στην λάμα για μετά την βαφή κάτι που αποδείχτηκε αδύνατο. Αλλά όπως λένε "μην κλαις πάνω από το χυμένο γάλα". Πάμε για τα επόμενα.

Στην λαβή είναι απλός σίδηρος κατασκευών που έχει μαυρίσει με την rust blue μεθοδο. Ήταν η πρώτη εφαρμογή οπότε έμαθα αλλά παίρνει και βελτιώσεις. Ο υποφυλακτήρας πρεσσαρίστηκε σε έναν φίλο που έχει μηχανουργείο για ακόμα τέλεια εφαρμογή. Σπέησερ μπρούντζος και ροδέλες από δέρμα. Εδώ το φινίρισμα που ακολουθησα ήταν: τρίψιμο - πέρασμα με λίπος συντήρησης - τρίψιμο με ψιλότερο γυαλόχαρτο κλπ κλπ κλπ. Το αποτέλεσμα είναι πολύ απολαυστικό στο χέρι: έχει μια ζωντανή αίσθηση και η λαβή κολλάει στο χέρι.

Αλλά είναι άσχημο και μαυριδερό  :. Τουλάχιστον συγκριτικά με άλλα φινιρίσματα αυτού του τύπου λαβής .

Στο πόμελ της λαβής πήρα άλλο ένα μάθημα...πήγα να κεφαλώσω το sverker...οχοχοχο εδώ γελάνε κι οι κότες. Λέω "μεγάλε θα φτιάξεις ένα θωρηκτό μηχανικής σταθερότητας είσαι και ο πρώτος"..  :mrgreen:

Προφανώς στα 58 HRC δεν κεφαλώνει...σωστά; Σωστά! Πήρα κι εγώ ο οξυγόνο να το ζεστάνω...μην τα πολυλογώ μέχρι να ζεσταθεί το ατσάλι πήρε φωτιά η λαβή και κάηκε μέχρι την μέση. (Κωμωδία).  Ευτυχώς φωτογραφίες αυτής της πανέξυπνης επιλογής μου και των αποτελεσμάτων της δεν υπάρχουν. Οπότε πάλι ανακατασκευή της λαβής (της μισής). Να σημειώσω ότι στην λαβή αυτή έχει γίνει πλήρες φινίρισμα πριν προσπαθήσω να το "δέσω" οριστικά.





Στην επόμενη απόπειρα δεσίματος του μαχαιριού από το σφίξιμο του πόμελ (που έχει σπείρωμα) στράβωσε το σπέησερ από τον μπρούντζο και άντε πάλι αλλαγή σπεησερ και δυο κομμάτια δέρμα. Κάπου εκεί κουράστηκα και αρνήθηκα να ασχοληθώ λεπτομερώς με την λαβή. Εξ ου κ κάτι αγριάδες που έχει.

Η θήκη έχει ξύλινη από μέσα. Που έχει σκαφτεί εσωτερικά κι έχει μπει με εποξική κόλλα δυο συστατικών μαγνήτης από σκληρό δίσκο υπολογιστή. Ώστε να μην φεύγει η λάμα. Και δουλεύει εξαιρετικά! Βαφή είναι αυτή που φτιάχνω εγώ από ξύδι και σίδηρο.














αυταααα....

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

Δερμάτινο Λουρί ακονίσματος (Leather strop DIY)

Ανεβάζω εδώ αυτή την κατασκευή που είναι πανεύκολη με μηδέν κόστος που κάνει αισθητή διαφορά στο ακόνισμα

Ως τώρα είχα ένα κομμάτι δέρμα που το έπιανα με σκύλες πάνω σε μια ταβλίτσα στην μέγγενη και έκανα δουλίτσα. Είπα όμως να νοικοκυρευτώ! :mrgreen:

Τσελεμεντές:

- μια παλιά ζώνη δερμάτινη
- ένα κομμάτι ξύλο σε όποιες διαστάσεις μας βολεύει (εγώ τα έφτιαξα αρκετά μακρυά γτ με βολεύει)
- κόλλα (ξυλόκολλα κάνει)
- διάφορα εργαλεία μορφοποίησης ξύλου, ότι έχει ο καθένας

Σε μια σανίδα επίπεδη  (εγώ έβαλα μια με πάχος 1,5cm και είναι μια χαρά) ζωγραφίζουμε στο κάτω άκρο μια λαβή. Με πατρόν ή όχι όπως θέλει ο καθένας.



Με ότι εργαλεία έχουμε πρόχειρα, πριονάκι και ράσπα - λίμες γυαλόχαρτα, ειναι μια χαρά, διαμορφώνουμε την λαβή μας. Κολλάμε με την ξυλόκολλα ένα κομμάτι απο δέρμα πάνω στην σανίδα, σφίγγουμε με σφιγκτηράκια. (εγώ χρησιμοποίησα την σατανική Titebond)

Περιμένουμε και ... ΜΠΑΜ!




Αν θέλουμε λουστράρουμε κλπ...εγώ απλά πέρασα δυο χέρια φθηνή κυανοακρυλική (από αυτή που έχουν στην λαϊκή με 1 ευρώ τα 50ml) γυαλοχάρτισα με 600άρι ντουκόχαρτο μαύρο και έτοιμο.

R.I.P. παλιά ζωνίτσα που κόπηκες στον βωμό του ακονίσματος




Να προσθέσω το εξής: οι παλιές ζώνες τείνουν να παραμορφώνονται προπελοειδώς, σπειροειδώς ή όπως θέλετε πείτε το (όπως τα κακοσφυρηλατημένα δίκοπα μαχαίρια λέω τυχαία τώρα εγώ :lol: ), να στραβωνουν κλπ.. Τι έκανα εγώ (αφού την πάτησα με το ένα που είναι στραβό το δέρμα και φαίνεται κιόλας :evil: ): βούτηγμα του δέρματος σε καυτό νερό και παραμονή να μουλιάσει καλά. Στην συνέχεια το τοποθετούμε σε ένα ξύλο βάζοντας αριστερά δεξιά προκάκια ή καρφιτσες ατσάλινες αν μας βρίσκονται ώστε να οριοθετηθεί το σωστό παραλληλόγραμμο σχήμα.


(ρετρό έτσι;)

Μετά βάζουμε πάνω μια ταβλίτσα (εγώ είχα ενα κομματι κόριαν στο σωστό μέγεθος) και σφίγγουμε μέχρι να παγώσει. Μετά βγαίνει ίσιο.




Το κολπάκι με τις καρφίτσες μπορούμε να το εφαρμόσουμε και κατά το κόλλημα του δέρματος πάνω στο ξύλο γιατί όπως θα διαπιστώσετε αν δοκιμάσετε γλιστράει πλευρικά. Μάλιστα οι καρφίτσες βολεύουν γιατί τις κόβεις και με ένα κοφτάκι κοντές κ δεν ενοχλούνε αν εχεις λίγο πιο φαρδιά τάβλα για από πάνω.
 
Στην φώτο με το ολοκληρμένα ακονιστήρια φαίνονται κάποια γυαλιστικά "σαπούνια" που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Τα dialux τα πουλάνε σχεδόν παντού σε μαγαζιά με είδη κοσμηματοποιίας (και στον ebay με 0 μεταφορικα), τα άλλα δυο χύμα (πράσινο και καφέ) τα έχω πάρει από κάποιο μαγαζί με λειαντικά (Ράλλης ίσως) βολεύουν γιατί είναι σε μεγαλη ποσότητα. Διοκιμάζετε κι ότι βολεύει τον καθένα.

Για να φορτώσουμε το λουρί με σαπούνι: τρίψιμο με 200-300 grit γυαλόχαρτο. Στην συνέχεια μπορούμε να ζεστάνουμε το δέρμα για να δεχτεί το "σαπούνι" αφού αυτό είναι βασικά πολύ ψιλό λειαντικό μεσα σε ενα είδος κεριού. Μπορουμε να ζεστανουμε και το "σαπούνι" που (προσοχή!) λιώνει πολύ εύκολα σαν κερί!

Εγώ το έκανα με ένα γκαζάκι κρατώντας σε απόσταση το δέρμα για να μην παραμορφωθεί. Όταν είναι αρκετά ζεστό ώστε να αντέχουμε οριακά να το ακουμπάμε, τρίβουμε επάνω το σαπούνι. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να δημιουργηθεί μια στρώση πάνω στο δέρμα. Το πόσο πολύ γυαλιστικό πρέπει να μείνει στο δέρμα είναι μάλλον θέμα πως βολεύει τον καθένα.



Καλές κατασκευές!

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Παραδοσιακό μαχαίρι

Εδώ και κάποιες μέρες μου καρφώθηκε η ιδέα να φτιάξω ένα βοσκομάχαιρο που να έχει μαύρη και την λάμα και την λαβή.

Η λάμα μαύρισε με την τεχνική rust blue. Ηθελα το μαχαίρι να έχει εναν πιο ακατέργαστο χαρακτήρα έτσι εκανα μια καλή σε πάχος μαύρη επικάλυψη με την τεχνική αυτή. Τα παιχνιδίσματα που κάνει στο φως οφείλονται ότι σε κάποια σημεία το ατσάλι έδειξε μια αξιοσημείωτη επιμονή να μην θέλει να σκουριάσει. Η δικιά μου υπομονή όμως εξαντλήθηκε και συμβιβάστηκα με μια πιο ανομοιόμορφη στρώση σκουριάς.

Στην λαβή χρησιμοποίησα βελανιδιά. Διαμόρφωσα τα πλακίδια πάνω στο μαχαίρι με πρόχειρους πίρους.

Στην συνέχεια τα αφαίρεσα και τα άφησα μέσα σε υπερμαγγανικό κάλιο για μια μέρα. Μέσα σε αυτό το υγρό η βελανιδιά παίρνει μια μαύρη απόχρωση που ανάλογα πόσο πολύ θα την αφήσεις μέσα, μπορεί να έχει και κάποια καστανά νερά, σαν bog oak δηλαδή [βελανιδιά που εχει σχεδόν απολιθωθεί μέσα σε βάλτους]. Αυτή η ανάγλυφη επιφάνεια που δίνει η δρυς ειναι πιστεύω πολύ όμορφη.

Σαν βοσκομάχαιρο φυσικά και η λάμα είναι σφαξίματος.

 









Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Rust blue vs Hot oil finish (tutorial) - φινιρισμα ασταλιού για μαύρο χρώμα


Θέλοντας εδώ και καιρό να ολοκληρώσω ένα μαχαίρι επιβίωσης κι επειδή δεν ειχα μπρούντζο διαθέσιμο αποφάσισα να κάνω υποφυλακτήρα και πόμελ από απλό ατσάλι κατασκευών.

Είναι πρόβλημα φυσικά το να έχεις ατσάλι που σκουριάζει σε αυτά τα σημεία και ιδιέταιρα όταν η λάμα ειναι αρκετά ανθεκτική σε οξειδώσεις (sverker21). Οι οπλουγοί το έλυσαν αυτό προ πολλού δημιουργώντας μια ελεγχόμενη οξείδωση που προστατευει το ατσάλι. (Φτιάχνουμε αναγκαστικά κι ελληνικές ορολογίες για να μην ακουγόμαστε σαν διαστημάνθρωποι)

Hot oil finish ή Μαύρο λαδιού

Ξεκίνησα με αυτά τα κομμάτια:



Η πρώτη τεχνική που εφάρμοσα ήταν η πιο απλή "σιδεράδικη": ζέσταμα το ατσάλι στην μαύρη περιοχή και ψέκασμα με λάδι [wd40]. Δοκίμασα και με λαδωμένο πανί με ηλιέλαιο. Κατά την εφαρμογή με το wd40 φοράμε μάσκα γιατί έχει ανθυγιεινές αναθυμιάσεις.

Το πρόβλημα είναι ότι ακόμα κι όταν δεν υπερθερμαινόταν δεν γινόταν ομοιογενές το αποτέλεσμα. Όταν δε το ατσάλι  μου υπερθερμαινόταν τοπικά κι έκανε "λέπια" ξεφλούδιζε και ειχα πολλές ανομοιογένειες . Συν το γεγονός ότι αν το θερμάνεις κι αρχίσει να μπαίνει στις κόκκινες περιοχές του μπορεί να βάψει και να γίνει ευθραυστο.

Δίνει ένα γυαλιστερό φινιρισμα όμως με "ακατέργαστη όψη" που σίγουρα ταιριάζει σε πολλά πρότζεκτ.

μετά το "μαύρο λαδιού":





Rust Blue - Μπλε σκουριάς
Αφού καθαρίστηκαν (για πολλοστή φορά) τα μεταλλικά μέρη, αυτή την φορά πήραν ένα σατινέ φινίρισμα με ενα φύλλο Scotch brite. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται τα βρίσκει κανείς εύκολα, κάποια σε οποιοδήποτε φαρμακείο και τα υπόλοιπα συνήθως υπάρχουν σε κάθε σπίτι. Περιντόλ, ασετόν από το φαρμακείο, απιονισμένο νερό, αλάτι, οδοντόβουρτσα, λίγο ξύδι.



Στην πρώτη φάση καθαρίζουμε το μέταλλο και το σατινάρουμε, το καθαρίζουμε με ασετόν να μην υπάρχει ιχνος λιπαρότητας. Για τον ίδιο λόγο χρησιμοποιούμε και γάντια.

Στην συνέχεια έιναι η ώρα για την παρασκευή του διαλύματος οξείδωσης. Σε ένα βάζο γυάλινο βάζουμε ενα ποτήρι περιντόλ και το ζεσταίνουμε είτε στο φουρνο μικροκροκυμάτων είτε σε μπεν μαρί. Εγώ σε μπεν μαρί το έκανα. Αν χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε μεταλικό σκεύος θα βγει άχρηστο, εγω δοκίμασα και με ενα μικρό αντικολλητικό τηγάνι, που ναι μεν επιβίωσε αλλά ήταν πολύ λάθος επιλογή γιατί με το που αφριζε λίγο το διάλυμα πλημμυριζε ο τόπος...μιλάμε για κωμωδια.. :lol:  Αφού πλησιάσει σε θερμοκρασία βρασμού το βγάζουμε και προσθέτουμε αλάτι. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να κορεστεί το διάλυμα, δηλαδή να αρχίσει να συσσωρεύεται αλάτι στον πάτο του δοχείου. Στη συνέχεια προσθέτουμε 60ml ξύδι (οποιοδήποτε), για 250 ml περιντόλ.

Τώρα μένει να έρθει σε επαφή το διάλυμα με το ατσάλι μας.

Ο πρώτος τρόπος είναι να βουτήξουμε το ατσάλι μεσα στο δοχείο. Aυτό αντιδρά ακαριαία, αρχίζει και αφρίζει και βγάζει καπνούς και γίνεται ενα πανδαιμόνιο.

Η εργασία να γίνει οπωσδήποτε σε εξωτερικό χώρο (χωρίς μαρμαρα γιατί τα σκουριάζει σε χρόνο μηδέν). Αν το κάνουμε έτσι τότε μετά από κάθε εμβάπτιση στο οξειδωτικό θέλει πλύσιμο με τρεχούμενο νερό και τρίψιμο με την οδοντόβουρτσα ωστε να φύγουν οι χοντρές σκουριές και να έχουμε ομοιόμορφη επιφάνεια.

Εδώ κάθε ανομοιογένεια που είχαμε αφήσει στο φινίρισμα μας κεδικείται καθώς δίνει άλλο αποτέλεσμα και κάνει μπαμ...οπότε προσοχή.

Επαναλαμβάνουμε αυτόν τον κύκλο πολλές φορές (και 10 μπορει ανάλογα το ατσάλι) μέχρι να αποκτησει την επιθυμητή ομοιόμορφη επίστρωση σκουριάς. Εγώ πήγα για ενισχυμένη μαύρη πατίνα οπότε επανέλαβα αρκετές φορές.

Εδώ είναι μετά από τις πρώτες 2 εμβαπτίσεις:



Κάθε φορά που γινεται ο κύκλος πρέπει να ειναι ζεστό το διάλυμα, αν δεν αντιδρά με αφρούς και τα λοιπά δεν οξειδώνει.

Η άλλη μέθοδος είναι η εξής: βάζουμε το διάλυμα σε ένα ψεκαστήρι και ψεκάζουμε το ατσάλι. Πολύ λιγότερη ανακατωσούρα. Το διάλυμα αν παγώσει θελει ξαναζέσταμα.

Εγώ δοκίμασα και τις δυο μεθόδους και προτείνω το ψεκαστήρι.

ο σωτήρας μου :


Μία "κλεψιά": για μικρά αντικείμενα όπως αυτά που έκανα εγώ, μπορούμε να ζεσταίνουμε ελαφρά το μέταλλο σε ενα γκαζάκι ή φλόγιστρο (λίγο ίσα να στεγνώσει από τα νερά) και να το ψεκάζουμε ή να το βουτάμε στο διάλυμα. Με αυτό τον τρόπο πολύ πιο γρήγορα προχωράει η όλη διαδικασία.

Εδώ ειναι μετά από πολλές, 12 και πάνω (έχασα το μέτρημα), εμβαπτίσεις:



Αυτό ειναι φινίρισμα αυτό που λένε Rust Brown. Εντάξει βεβαια, εδώ ειναι αμέσως μόλις βγηκε από το περιντόλ, αν το βουρτσίσει & το γυαλίσει κάποιος γίνεται όμορφο.

Ωρα για μαύρισμα!

Αφού γίνει αυτή η διαδικασία και πάρουμε το σκούριασμα που θέλουμε, βράζουμε το ατσάλι σε αποσταγμένο νερό 10-15 λεπτά ή μέχρις ότου όλη η σκουριά από κόκκινη (αιματίτης) γίνει μαύρη (μαγνητίτης).

Αφού βγεί από το νερό σκουπίζουμε με ένα πανί και λαδώνουμε!



εδώ στο ημιτελές ακόμα μαχαίρι που ετοιμάζω αυτές τις μέρες:



Η υφή του ειναι ευχάριστη στο χέρι και δεν ειναι τελείως λεία. Κάποιοι πάνε για πιο γυαλιστερά φινιρίσματα οπότε τρίβουν με πολύ ψιλό ατσαλόμαλλο και κάνουν μικρά μικρά βηματάκια, πολύ καθάρισμα κλπ. Σε κάποιο μελλοντικό πρότζεκτ θα δοκιμάσω κι εγώ σε λάμα μαχαιριού και τότε ίσως συμπληρώσω το θέμα.

Προτείνω σε όποιον δοκιμάσει τις μεθόδους αυτές να πάρει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας, να δοκιμάσει πρώτα σε κάποιο κομμάτι που δεν τον στενοχωρεί να χαλάσει και πάντα με δικό του ρίσκο.

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Μικρό βοσκομάχαιρο

Γειά χαρα!

Εδώ εχω ενα μαχαίρι από δίσκο κοπής ξύλου. Εκανα δοκιμαστικές βαφές κ τελικά αποφάσισα να το βάψω σε νερό(4δευτερα) και μετά λάδι. Δυο επαναφορές στους 200 βαθμούς κελσίου από 2 ώρες την καθε φορά.

Το πάχος είναι 3 χιλιοστά και στη λαβή έχω παλίσανδρο.

Μήκος κόψης 14,5 εκατοστά. Τα πιράκια είναι από μπρουτζοκόλληση κεφαλωτά. Η λαβή κολλήθηκε με πιράκια που ειχαν περαστεί βαζελίνη ωστε να μην τα πιάσει η εποξική, κατόπιν αφαιρέθηκαν, έγινε η διαμόρφωση-φινίρισμα κ στο τέλος μπήκαν τα κεφαλωτά.

Το μαχαιράκι πάει σε ένα φίλο, για σφαξίματα, οπότε εμεινε απλό κ ταπεινό χωρίς τρελή επιμονή στην ακρίβεια.













Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Σπιτική μαύρη βαφή για δέρματα (κι όχι μόνο) - μαύρο ξυδιού

Η απλη αυτή βαφή λέγεται μαύρο ξυδιού ή vinegaroon. Χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε ξύδι και ατσάλι.

Βάζουμε τα υλικά μας που ειναι από ατσάλινα σφουγγαρακια πρόκες, κομματάκια σίδερο, λαμαρίνας κλπ και τα βαζουμε σε ενα δοχείο μαζί με το ξύδι. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αν εχει και σκουριά το σίδερο ξεκινά πιο γρήγορα η διαδικασία.

Το κλείνουμε πρόχειρα κάνοντας και μερικες τρύπες στο "καπακι" για να αεριζεται. Εκεί θα μείνει μια με δυο εβδομαδες με ενδιαμεσα κουνηματα και μετά θα το φιλτραρουμε σε ενα φιλτρακι του καφέ το αποθηκεύουμε.







Στην πραγματικότητα όσο πιο πολύ το αφήνουμε με τις προκες μεσα γίνεται πιο ισχυρό, μέχρι την στιγμή που θα το ανοίξουμε και δεν θα έχει την εντονη μυρωδιά ξυδιού. Εν τέλει παίρνει ενα πολύ σκούρο χρώμα.

το μαύρο ξυδιού χρησιμοποιείται για τον χρωματισμό ξύλων αλλά και δερματος. Δεν είναι ακριβώς βαφή, αντιδρά με τις τανίνες και δίνει αυτό το αποτέλεσμα.

Κάποια παρδείγματα βαφής με αυτό το χρώμα σε δέρματα και σε ξυλο:

Εδώ στην θήκη:



κι εδώ σε ξυλινη λαβή και θηκη που πριν είχαν το ανοιχτό ξανθό χρώμα της δρυός:

αρχικά το ξύλο(η λαβή που προεξέχει είναι ήδη "βαμμένη"):





και εν τέλει:




Αυτά!

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Ένα απλό βοσκομάχαιρο


Εδώ έχω ενα βοσκομάχαιρο που εχω φτιάξει εδώ και καιρό. Και τωρα που ηρθε η ωρα να φυγει ειπα να το ανεβασω. Η λάμα του ειναι 16,5 εκατοστά μήκος από ατσάλι που προερχεται από δισκο κοπής μπετου παχους 5χιλιοστών. Βαμμένο σε ηλιέλαιο σε 3άρηδες κύκλους.

Μπήκε ελάχιστα στο καμινι για να πάρει την κουρμπα που έχει και για να μακρύνει λίγο η λάμα καθώς το ρετάλι που δούλευα ήταν σε λίγο άτσαλο σχήμα. Εφαγε και λιγο ξυλο στην κοψη με την ευκαιρια.

Το φινιρισμα ειναι φτωχό και δεν εχει και θηκη καθώς πάει απευθείας για χρηση ως μαχαίρι σφαξίματος, οπότε δεν την κάναμε πλουμιστή αυτή την κοτα...
'Oμως για μενα έχει ενδιαφέρον σαν φόρμα λαβής-λάμας.

Στην λαβή τα πλακίδια είναι βελανιδιά που έχει σκουρύνει με μαύρο ξυδιού.






κατι που δεν φαινεται στις φωτο ειναι η διαμόρφωση της κόψης. Εκανα ενα τεστ (χαβαλε) και κοβει το αλουμινιο απο τα κουτακια της μπυρας σε φλουδες οπως το χαρτι.

Αυτο βεβαια δεν λεει κατι για την ποιότητα της λάμας παρά μόνο για την κόψη-ακόνισμα να ειμαι καθαρος...και εχει και την πλάκα του!